แพงสำหรับนี่ คือหลักพันนะ เกินกว่านั้นยังไม่เคย
วัฒนธรรมการกินของมนุษย์ มีทั้งกินเพื่ออยู่ และอยู่เพื่อกิน การกินนั้นเกิดจากความหิว เป็นปัจจัยหลัก ส่วนปัจจัยเสริม คือ ฐานะ รสนิยม สถานการณ์ อะไรเทือกนี้
ประสบการณ์การกินของนี่
เกิดมาในครอบครับฐานะปานกลาง ไม่ถึงกับยากจน แต่ก็ไม่ได้ร่ำรวย การกินอยู่นั้นสมัยเด็กกินกับข้าวที่บ้าน มีคุณยายทำให้ โตมาหน่อยก็กับข้าวถุง เพราะไม่ได้อยู่กับคุณยายแล้ว คุณแม่งานเยอะ ไม่มีเวลาทำ หรือบางครั้งก็ทำเอง กินกับน้องสาวสองคน ช่วงมหาวิทยาลัย จนถึงทำงาน ซื้อกินเป็นหลัก อยู่คนเดียว กินคนเดียว
การกิน ส่วนมากก็กับข้าวธรรมดา มีที่หรูก็พวก Fast food ชื่อดังอย่าง KFC ที่ชอบมาจนถึงปัจจุบัน และยี่ห้ออื่น ๆ เช่น McDonald’s, Chester’s Grill จะกินอยู่ในช่วงราคานี้ นี่คือแพงแล้วสำหรับนี่ ถ้าแพงกว่านี้ ก็ในระดับจานละ 300-400 บาท อันนี้คือที่จ่ายเองนะ
ได้กินอาหารดี ๆ ตอนไหน
ถ้าเป็นวัยเรียน ตั้งแต่เด็กจนเรียนจบ ก็จะตามงานต่าง ๆ เช่น งานเลี้ยงของชั้นปี งานแต่งงาน งานฉลองนั่นนี่ ส่วนวัยทำงาน จะได้กินตามงานเลี้ยงต่าง ๆ ยิ่งปัจจุบันเป็นข้าราชการ ในกลุ่มที่ทำงานจะมีไปกินนั่นนี่อยู่เรื่อย ๆ
ความแตกต่าง
ส่วนมากร้านอาหารแพง ๆ กับร้านอาหารถูก ๆ เมนูเดียวกัน ร้านแพง ๆ มักจะดีกว่า มาก หรือน้อย ก็แล้วแต่ อาทิ
- ข้าวผัดอเมริกัน ร้านชื่อดังคือ Mickey Dinners เริ่มต้น 390 บาท กับร้านแถวอารย์ ที่ติดโฆษณาหลังตุ๊ก ๆ ในย่านนี้ว่าอร่อยเวอร์วัง ราคาเริ่มต้น 12x บาท ฝั่ง Mickey ชนะใส ๆ อีกเจ้านี่ไม่ควรนำคำว่าอร่อยมาโฆษณาเลย
- ก๋วยเตี๋ยวเรือ ร้านที่กินสมัยก่อนอยู่แถว ๆ ห้างวิถีเทพ จ.นครสวรรค์ ปัจจุบันกินที่ร้านก๋วยเตี๋ยวเรือพระนคร สาขาทั่วกรุงเทพ ชามละ 20 บาท กินทีนึง รวมนั่นนี่ ก็ประมาณ 200 บาท ล่าสุดไปกินที่ร้านทองสมิทธ์มา สั่งน้ำตกหมู ราคา 139 บาท ประมาณนั้น กินแล้วรสชาติอาจจะดีกว่านิดนึง แต่ไม่ต่างกันอย่างมีนัยยะสำคัญ ถ้าเทียบกับร้านพระนคร ชามใหญ่นาง 60 บาท ก็อิ่มพอกัน หรือไม่อิ่ม สั่งชามเล็ก 20 บาทมา ก็ยังไม่แพงเท่า
- ไก่ทอด นี่ชอบไก่ทอดสไตล์ KFC ถ้าจะเทียบ ก็จะเทียบในรูปแบบนี้ ไม่เอาสไตล์หาดใหญ่มาเทียบ ก็แน่นอน แม้ร้านอื่น ๆ จะมีรูปร่างหน้าตาเหมือน แต่รสชาติเทียบไม่ได้เลย และสมัยนี้ KFC ไทย ทำราคามาไม่แพงเกินไป กินได้เรื่อย ๆ ล่ะนะ
- ปิ้งย่าง ยากินิคุ ตั้งแต่หมูกระทะแบบไม่เกิน 200 / แบบ 300-400 และแบบ 600 ขึ้นไป ด้วยความที่นี่ไม่กินเนื้อ และเวลาไปกินอะไรพวกนี้จะไม่ชอบกินกุ้ง เพราะขี้เกียจแกะ พูดตรง ๆ นะ แยกแยะความต่างของหมูคุโรบูตะ กับหมูธรรมดาไม่ออกเลย ถ้าไม่นับร้านหมูกระทะ เกรดของหมูแต่ละร้านไม่ต่างกันหรอก ต่างกันที่องค์ประกอบอื่น ๆ มากกว่า จะมีอะไรให้ทานมากกว่า ในราคาที่เพิ่มขึ้น ประมาณนั้น
- อาหารทั่วไป และตามสั่ง แบบธรรมดา 40-120 บาท แบบราคาทั่วไป และแบบขึ้นห้างที่ 150 ขึ้นไปในแต่ละเมนู ด้วยความที่อาหารไทยมีแนวทางรสชาติอยู่แล้ว จะกินถูก หรือแพง แยกแยะได้ด้วยวัตถุดิบ อันนี้พูดตรง ๆ ว่าร้านที่แพงกว่า ไว้วัตถุดิบที่ดีกว่า กินแล้วอร่อยครบเครื่องกว่าร้านธรรมดาที่ใช้วัตถุดิบไม่ดีเท่า แต่จะตัองถวิลหาของแพง ๆ ไหม ก็ไม่ถึงขนาดนั้น
จุดประสงค์ที่เขียนบทความนี้คืออะไร
แค่จะบอกว่า การกินอยู่ หากอยู่ในจุดที่เลือกได้ ควรเลือกสิ่งที่ดีให้ตนเอง มีโอกาส ให้ลองกิน ลองชิม ของดี ๆ แพง ๆ เป็นประสบการณ์ หากปราถนามาก ก็พัฒนารายได้เพื่อไปให้ถึง หรือรอโอกาส ในทางกลับกัน ผู้ที่อยู่ในสถานการณ์ที่เลือกไม่ได้ อาหารเป็นหนึ่งในปัจจัยที่อะไรก็ได้ ขอให้มีประทังชีวิต ประสบการณ์การกินของนี่มีประมาณนี้ ไม่ได้หรูหรา กินเป็นหมื่น เป็นแสน เป็นล้าน แต่มีความคิดย้อนกลับไปในประสบการณ์ของตนเอง และของคนอื่น จากคนใกล้ตัว จากคนรอบข้าง จากข่าว จึงตกผลึกได้ว่าอาหารไม่ว่าจะถูกหรือแพง มันก็คืออาหาร ถ้าเราเป็นคนประเภท “กินเพื่ออยู่”
