ต่อเนื่องจาก #sengped1 เรื่องเล่า มโน ฝันเฟื่อง? นี่จะพามาสู่พาร์ทที่สอง คือเรื่องราวของการหลอกหลวงในรูปแบบของเงิน!!
เล้าเป็ด 101: เมื่อเรื่องเล่า or นิยาย กลายเป็นธุรกิจ
เรื่องราวไหนที่ได้รับความนิยมจากผู้อ่านเป็นจำนวนมาก มักจะถูกเรียกร้องให้ทำเป็นหนังสือเพื่อนำมาอ่านและเก็บสะสม บางครั้งผู้เขียนก็จัดพิมพ์เองหรือบ้างก็มีสำนักพิมพ์ต่างๆ ติดต่อมาขอซื้อลิขสิทธิ์เพื่อนำไปตีพิมพ์ หรือถึงขั้นบางเรื่องถูกต่อยอดนำไปทำซีรีย์ อย่างเรื่องราวที่โด่งดังเมื่อปี 2559 อย่าง SOTUS พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง ก็เริ่มต้นมาจากเล้าเป็ดนี่แหละ
รหัสลับนักปรุงยา
เป็นชื่อของนิยายโดยคุณเคนอิจิ เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจตรงที่เป็นนิยายเชิงผจญภัย สืนสวนสอบสวน มีเรื่องลึกลับ ปมต่างๆ ให้ชวนขบคิดและน่าติดตาม ไม่เน้นฉากติดเรท ซึ่งอ่านเพลินและสนุกมาก ตัวนิยายไม่มีปัญหาอะไร จนกระทั่งในช่วงกลางเรื่อง มีการริเริ่มจากเจ้าของเรื่องว่าจะทำหนังสือ จึงมีการเปิดจองและโอนเงินกันในช่วงกลางเรื่อง แต่พอเรื่องจบและผ่านไประยะหนึ่ง เริ่มมีการทวงถามถึงหนังสือจากผู้ที่สั่งจองไป ซึ่งในะระแยก คุณเคนอิจิ ผู้แต่งก็ยังเข้ามาตอบกระทู้ บอกเล่าถึงความล่าช้าในการตีพิมพ์ แต่อีกไม่นาน คุณเคนอิจิก็หายไป และไม่กลับมาตอบกระทู้อีกเลย
เมื่อมีการสืบเสาะหาเบาะแสของคุณเคนอิจิจากผู้เสียหายก็พบว่าทั้ง Facebook หรือช่องทางอื่นๆ ไม่มีการอัพเดทเลย จนบางคนถึงกับสันนิษฐานว่า … ไปแล้ว ซึ่งเรื่องราวนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 จนบัดนี้ 2567 ยังไม่มีใครได้รับหนังสือแม้แต่เล่มเดียว
จบแล้ว พิมพ์แล้ว ลบเนื้อหา
สมัยก่อนสำหรับเล้าเป็ดนี่ไม่ได้เลย ประเภทจบแล้วลบเนื้อหาบางส่วนเพื่อจะให้ไปอ่านในหนังสือ หรือจะด้วยเหตุผลอื่นใด หากพบเหตุการณ์ลักษณะนี้ กระทู้นั้นจะถูกย้ายไปไว้ยังห้องพักกระทู้ หรือเทพพิทักษ์เล้าเป็ด (ในกรณีร้ายแรง) แต่ปัจจุบัน นี่ได้ไปอ่านนิยายเรื่อง “Sea Spec เด็กทะเล” อ่านถึงตอนที่ 10 ก็อ๊ะ! ตอนต่อไปหายไปไหน ทำไมเนื้อหากระโดดข้ามกัน ตามหาอยู่พักหนึ่ง เกิดเอะใจ จึงไปอ่านกฎของเล้า พบว่ากฎได้เปลี่ยนไป ตอนนี้ทางเล้าเป็ดยอมให้นิยายที่มีการตีพิมพ์ลบเนื้อหาบางส่วนออกจากเว็บบอร์ดได้ เอาล่ะ! ในเมื่อลบทิ้งกันแบบนี้ และต้องซื้อหนังสือเท่านั้น .. ไม่อ่านก็ได้
นิยายกลายเป็นธุรกิจ
เล้าเป็ดกลายเป็นแหล่งโฆษณาหนังสือ คือ มาโพสต์ให้นักอ่านคลั่งไคล้ เพื่อจะได้สั่งซื้อหนังสือเมื่อเรื่องจบ นิยายใหม่ๆ จึงมักจะมาจากคนเขียนนิยายที่มีจุดประสงค์ทางการค้า ไม่มีแล้วนักเล่าที่เอาเรื่องราวหรือประสบการณ์มาเล่าสู่กันฟัง
รูปแบบชุมชนที่เปลื่ยนไป
เว็บบอร์ด เทคโนโลยีสมัยเว็บ 2.0 ได้รับความนิยมน้อยลงแล้วในปัจจุบัน (เว็บบล็อกนี่ก็ด้วย) ไม่ว่าจะเป็นเล้าเป็ด พันทิป หรือเมืองหลวงบนโลกออนไลน์ของเกย์ไทยอย่าง palm-plaza ปัจจุบันนี้สถานที่แลกเปลี่ยนพูดคุยกันในโลกออนไลน์ได้ย้ายไปสู่ Facebook ซึ่งเป็นแหล่งรวมของคนอายุ 30 ปีขึ้นไป ส่วนเด็กสมัยนี้มักจะสิงสถิตอยู่ใน Tiktok
เรื่องเล่าของชาว LGBTQ+ ก็ย้ายไปสู่ Facebook ที่โด่งดังก็เช่น “บันทึกของตุ๊ด” โดยคุณช่า มีการนำไปทำซีรีย์ด้วย และในปัจจุบันนิยายเหล่านี้ย้ายไปอยู่ในแอพ เช่น Meb หรือ ธัญวลัย ซึ่งอ่านได้จากโทรศัพท์มือถือในรูปแบบ e-book
สุดท้ายคือความคลาสสิค
ทุกวันนี้นี่ยังกลับไปอ่านนิยายเก่าๆ ในเล้าเป็ด ถึงแม้รูปแบบของเว็บจะเป็นเว็บบอร์ดในยุคเว็บ 2.0 ที่แสนจะโบราณ อ่านในโทรศัพท์มือถือไม่สะดวก แต่ Content is King ไม่ต้องอาศัย SEO ใดๆ ก็ยังชวนให้กลับไปอ่านอยู่เสมอ หรือแม้กระทั้ง “รหัสลับนักปรุงยา” นี่ก็ยังกลับไปอ่านอยู่เรื่อยๆ อ่านทุกครั้งก็ยังสนุกทุกครั้ง
ครั้งหน้าจะมาเล่าถึงความประทับใจเรื่องราว เรื่องเล่า และนิยายต่างๆ ในเล้าเป็ด บางเรื่องก็ยังหาเจอ บางเรื่องจำได้แต่เนื้อเรื่อง จำชื่อไม่ได้แล้ว ~
